Memory loss

Something had an effect. I can't even remember anything in detail. But from bits and pieces I know it was the best Christmas Eve in my life. For forgetting every minute right after that minute was over. In complete oblivion I enjoyed some moments. The something was just marvellous. It did its job. I am still high !!!

FEAR

I don’t like men. But I am not a feminist. There are some men I like. But if the world calls me and all of us without a moustache and also them without breasts as ‘human’ I refuse to say I am not a feminist.

Chalo, is it something to talk about now?

SILENCE.

Living under control, under laws which are not equal to all, fearing darkness, crowded trains, office lift, way home, home, room, the one sleeping along have been called as LIFE. Who said that, to be in pain is fair? Would I ever be asked if I am, is the only question.

Am I a lovely dog to say “NO, STOP, COME, RUN” ? 

Ok.

But why do YOU remain the master always?

To you who will never understand:

I don’t like to be touched if I don’t want to.

You raped me several times.

I hate those memories of rainy days in the buses, fully packed general compartments, busy walkways, jackals in sheepskin in the new office, friends who looked for benefits, friends’ dads who brought sweet boxes, fruit vendors, tailors, hotel staff and many more (almost all looked the same).

Ha ha ha!

Corrupted lot, corrupted race

കുഞ്ഞു വലിയ കാര്യം

" ഈ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ചെറിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ വല്ല്യ സംഭവമാ...എങ്ങാനും birthday ക്ക് നമ്മള്‍ ഒന്ന് wish ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ തീര്‍ന്നു. പിന്നെ സമാധാനം തരില്ല. ഞങ്ങള്‍ ആണുങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ടെ birthday ഇങ്ങനെ ആരാദ്യം wish ചെയ്തു എന്നാലോചിച്ചല്ല ആഘോഷിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോ ഓര്‍ക്കുക പോലുമില്ല. ഇതൊക്കെ ഇത്ര  വല്ല്യ കാര്യമാണോ ... ?? "

പല ഭര്‍ത്താക്കന്മാരും കാമുകന്മാരും ചോദിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ചോദ്യമാ ഇത്.

വലിയ വിശാലതയില്ലാത്ത , അല്ലെങ്കില്‍ ലോകത്തിന്‍റെ വിശാലതയെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയാത്ത പെണ്ണിന്‍റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിന് ഇത്തരം ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ ചിലപ്പോ വല്ല്യ കാര്യങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും. അതല്ലേ അതിന്റെ രസം .. പ്രകൃതി സ്ത്രീക്ക് കൊടുത്ത വ്യത്യാസം.. ഇനി അതല്ല പുരുഷനെപ്പോലെ ലോകത്തിനെയും സമൂഹത്തിനെയും കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു നടക്കുന്ന പെണ്ണിനെ എത്ര പേര് അംഗീകരിക്കും ???

സ്ത്രീ വീടിന്‍റെ വിളക്കായിരിക്കണം . അവള്‍ ഒരു generation നെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നവളാണ്. കുടുംബത്തില്‍ അമ്മയുടെ സ്ഥാനം അച്ഛന് ഏറ്റെടുക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ആ സമയത്ത് അവള്‍ സമൂഹവും നോക്കി നടന്നാ അത് തെറ്റ്. അതുകൊണ്ട് അവള്‍ വീട്ടിലിരിക്കട്ടെ.

ഇപ്പൊ എന്തായി ?  TRAPPED from both sides. ലോകവിവരം ഇല്ലാത്ത common sense ഇല്ലാത്ത  സീരിയല്‍ മാത്രം കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന പെണ്ണ് or കെട്ടിയോനേം പിള്ളേരേം നോക്കാതെ നാട്ടുകാര്യോം നോക്കി നടക്കുന്ന തന്‍റെടിയും നിഷേധിയുമായ പെണ്ണ്. എന്തായാലും കുറ്റം ഉറപ്പായി.

രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗം വളരെ ചുരുക്കമേ ഉള്ളൂ . പത്രം വായിക്കാത്ത ഇപ്പൊ Indian Cricket ടീം ന്‍റെ ക്യാപ്റ്റന്‍ ആരാണെന്നറിയാത്ത പെണ്ണിന് ചിലപ്പോ അവളുടെ birthday ഒരു വലിയ കാര്യം ആയിരിക്കും. ലോകത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും അറ്റത്തെ കൊണിലെത്തി " YES I DID IT " എന്നു പറയണമെന്നല്ല അന്നത്തെ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം. എന്നെ ആദ്യം wish ചെയ്യുന്നത് എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവായിരിക്കണം എന്നുള്ളതാ. എങ്ങാനും മറന്നു പോയാ ഒരു കുടുംബ കലഹം ഉണ്ടാക്കാനല്ല , അതിനു വ്യക്തമായ കാരണം ഉണ്ട്.

ജനിച്ചത്‌ മുതല്‍ വിവാഹം കഴിച്ചത് വരെ പലരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങളിലൂടെയാണ് ജീവിച്ചത്. സ്വന്തമായ തീരുമാനങ്ങള്‍ക്കോ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കോ യാതൊരു സ്ഥാനവും ആരും കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവില്ല. കൈ പിടിച്ചേല്‍പിച്ച പുരുഷന്‍ ആണ് ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള കൂട്ട് എന്ന പ്രതീക്ഷ , ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം തന്നെയാണ്. അവന്‍ കാണിക്കുന്ന കണ്ണിലൂടെ കാണുന്ന ലോകത്തിന്‍റെ നിറം സുന്ദരമാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്ന് എല്ലാവരെയും സാക്ഷി നിര്‍ത്തി താലി കെട്ടിയ ആളെ എല്ലാത്തിലും ഉപരിയായി സ്നേഹിക്കുമ്പോ കുറച്ചു selfish ആയിപ്പോകും.

" നീ ഇന്ന് ജനിച്ചതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് നിന്നെ പരിചയപ്പെടാന്‍ പറ്റിയതും, നമ്മള്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഒരുമിച്ചതും. അതിനു കാരണക്കാരായ നിന്റെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും എനിക്ക് എന്നും നന്ദിയുണ്ട്. നീ എന്‍റെ കൂടെ ഉള്ളതാ എന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം. Happy Birthday My Love..! " 

How romantic ! how boring !
ആരാണല്ലേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുക. പക്ഷെ  ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനോട് പറയാനാഗ്രഹിക്കുന്നതും അവനില്‍ നിന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഇതാണ്. അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ സത്യം ഇതാണ്. അപ്പൊ ഇത് കേവലം ഒരു birthday wish അല്ല. This is the grand total of her love and respect to you. Please don't underestimate it.

That someday!

If there is a someday
That day would be mine
I'll forget the sad yesterdays
And the worries of the next days
And that someday would be wholly a today
And truly madly deeply
I'll be happy,  happy and happy!

Stories of Marriage #2

---

Read and shared based on tendencies to re-read !!

Through the nine months I was pregnant, I received a lot of (often unasked for) advice. Everyone told me that my life would change forever. About how that little human inside of me would steal my heart, along with my sleep, privacy and free time. I was told the stretch marks would never fade; that I would never lose all the baby weight.

But...

NOBODY warned me about the counter-effect our baby would have on our marriage, and the strain and pressure it would undergo.

Now, don’t get me wrong. Three years after having our child, we are still happily married. But I’m not going to lie. The last three years have tested our sanity, patience and yes, even our relationship as husband and wife.

Because as first-time parents, everything is so overwhelming, so new, so frightening. I was a zombie the first few months – lost in an endless, mind-numbing cycle of feeding, changing nappies and adjusting to weird sleep schedules. My husband, while being my constant support, was also learning to juggle work with sleepless nights and caring for a newborn.

In the middle of this chaos I began to feel jealous of my husband. His life had gone back to normal but mine wouldn’t for some years. Even though I was extremely happy to be a mother, I admit there were times I wished I could just dress up and go to work, rather than clean bottoms all day! These bitter feelings, coupled with exhaustion (neither of us had slept properly in months) and stress (if our son so much as sneezed, I’d get worried) was beginning to take its toll. On us. And our relationship.

So as we adjusted to our new lives, we started doing things in turns rather than together. I ate a hurried dinner alone whilst he entertained the baby. After which I nursed and rocked my son to sleep – often falling asleep with him – whilst my husband ate dinner. Alone. If I did the night feeds, he would let me lie-in on the weekends, but then would take an afternoon nap whilst I babysat.

We soon realised we were doing everything separately; not by choice but as a means to survive. This had become our new routine, the new ‘us’.

There were times when our son was asleep that we had time to ourselves. But one or both of us would be too exhausted to attempt to rekindle that spark. Or get intimate. We preferred to catch up on sleep or watch mindless television, just to ‘shut off’ for a while.

Talk. And fantasise. Basically, that’s pretty much all couples do sexually for a long, long time after becoming parents. I could literally count the number of times we got intimate after the birth of our baby. And that number didn’t even reach double digits! This was because of (among other things): Exhaustion, feeling very unsexy and smelling of milk and puke, and because I was still sore.

Slowly, without even realising it, our marriage no longer revolved around us, but centred around our child. We ceased to be husband and wife and had instead morphed into Dad and Mum. Naps, feeding times and burping took precedence over dates, anniversaries and romance.

However, after the first few months, some sort of normalcy reappeared. For me, this wasn’t after one particular incident or something my husband said or did.

It wasn’t a sudden light bulb moment. On the contrary, it was in the small things that he did as a father and husband - and in the things we did together as Mum and Dad - that I came to realise that this equation is working out just fine.

No, not fine, it’s perfect.

Little acts of consideration, such as giving me a morning to myself while he looked after our son; making dinner because I was exhausted after a tough day or planning a holiday just for us to get away from the routine and spend time as a family – these were the things that made our bond stronger even when it seemed as though everything was falling apart.

Yes, we are still tired. There are still some sleepless nights. And our life still revolves around our precious son, but we wouldn’t have it any other way.

Stories of Marriage #1

Read and shared based on tendencies to re-read !

I was on the bed, feeling terrified. I opened my diary and wrote, ‘I married a stranger’ and quickly hid it under the bed. My whole body was shaking.
“What do I do?” I questioned myself.

“Do I act like a virgin?”

“But what if he finds out? Do I tell him to wait for it for a few days? But what if it makes him angry?”
The front door opened and my heart jumped in my neck. I was breathing heavily. The sound of his footsteps gave me goosebumps. I looked down and pretended to be calm. I saw him stopping at the door though I wasn’t looking at him.

“Ghauri”, he said with ever-so-calm voice. I dared not to look at him.

“Ghauri, I am going to sleep in another room”, he said.

‘If your husband doesn’t want to sleep with you, you have failed as a wife’, echoed my mother’s voice in my head. But I didn’t look up. I stayed quiet.

“Don’t you want to ask me why?”, he said, with little humor in his voice, clearly trying to cheer me up. I looked at him for just a few seconds and looked down again.

“You are my wife”, he said and paused, and then he continued, “not a prostitute.”

I really didn’t know what he meant as my mind wasn’t working well. ‘When you don’t know what to say to your husband, keep your mouth shut’ came back my father’s voice. I obeyed him as usual.

“If we sleep together when we really don’t know each other, what different you would be from a prostitute? We will sleep together someday, when both of us wants it, and that day, I’d be making love to my wife. I definitely won’t be having sex with a stranger.”

He turned off the light and just few seconds later, put it on and said funnily, “I am not a secret gay by the way. I promise you that.”

Despite how scared I was, I giggled. He smiled, turned off the light and went to another room. I was still giggling. As I slept on the bed without removing my make-up or anything, tears rolled down from the corner of my eyes.

People say it amazes them when we shed tears while we are happy. They say, it didn’t make sense, but to me, it made more sense. We felt something so strong that a part of us couldn’t stay inside us, that’s what I thought anyway. To me, shedding tears while being happy meant more.

I woke up and made myself ready to make breakfast. I went to the kitchen but he was there, cooking. I don’t know how horrified I looked because it made him really scared. He quickly ran to me and said, “Ghauri, are you fine?” and his voice was filled with worries.

“Why are you cooking?” I said with a low voice.
He seemed lost. And finally he realized what I meant. “Ghauri, look at me. I like cooking, okay? You can cook when you like and so will I.”

“Ghauri”, his voice was authoritative this time, “you are not my slave. You are my wife!”

‘If you let your husband step inside the kitchen, you fail as a wife.” mocked my mother’s voice as I came out of the kitchen.

I began to open up with him, little by little. I didn’t share any of my biggest secrets with him or talked about my ex boyfriends, but I started talking with him. Once, he asked me some important suggestions about his office and my jaw dropped.
But I quickly remembered, my dad doing the same with my mom.

My mom answered and my dad got so furious, he slapped her in front of me for the first time. He looked at me and said angrily, “When your husband ask you about his works, he isn’t really asking, so keep your mouth shut.”

But they have been wrong ever since I came here. I started suggesting and he listened. I used to shed lots of tears at home and I did the same here too, but the feelings of why it came, was different.
I felt confidence building inside me. I could have never imagined asking him about going with my friends for trekking but I did.

I looked at him and said, “Can I go with my friends for trekking? It is only for two nights. I won’t do anything stupid and will come back as soon as I can. Or you could call me if you want me here and I will come back here sooner.”

My mom asked about going out with her friends fo for some religious purpose and I still remember my dad’s expression. My husband made the same.
He looked at me disgusted. He was clearly angry. I felt naked in front of him for the first time but little did I know, he was going to teach me to not be shameful when I am naked.

“Ghauri”, he said frustrated, “how many times have I told you that you are my wife? Why are you taking my permission like that? Like you are a prisoner? In fact, why are you asking at all? Inform me and go. Don’t beg for it!”, he said and walked away angrily.

My parents gave birth to me and they raised me, but I was only starting to live. My husband was teaching me how to live.

I went behind him. He was looking down the balcony. I stood behind him and looked down as well.

“I am learning, please be patient with me”, I said looking down, probably opening that part of me for the first time, “My mother has given me thousand lists of what I can do to fail has a wife and my dad has given me thousand lists of when to shut up. So, I am learning”.

He laughed though I wasn’t joking. He said, “I apologize for laughing and for my earlier behavior. I will keep that in my mind, if you promise me to remember that you are not in your home anymore. Ghauri, let the past be in the past.”
He touched my back for just one second as a comfort but it was his first touch to me after I entered his house. It was, in all honesty, special. And the more he called my name, the more it sounded special.

I started calling my friends home for dinners. We sometimes drank the wine my husband brought for us. I was living. My parents’ greatest gift to me wasn’t giving birth to me, their greatest gift was marrying me off to a stranger.

One night, my husband and I were drinking. He asked me what I want to become.

I barely whispered, “I want to become a writer.”
The expression on his face was priceless, something I could never forget. I had never seen him so happier and I bet there were tears in his eyes. I would have never thought but he had always wanted to be a writer too.

“Got too busy. Will you do that for both of us?”, he asked me with smile filled with sadness and joy.
I could only manage a nod.

That night, I cried like never before. I covered my face with pillow tightly to protect the sound. I didn’t know why I was crying so hard but I wanted to scream. I saw a black shadow near my door. He was standing there, watching me.

I stood up and went to him and I kissed him. I hugged him and kissed him again. I dragged him in the bed.

“You sure it isn’t the wine doing?” he asked me.
I rolled my eyes and replied, “You sure you aren’t a secret gay?”

He laughed, “You are about to find out.” he said and pushed me on bed and kissed me while undressing me.

It was typical of me but I had to say it, I thought I owed it to him. I stopped him and said, “Before we start, I just want you to know. I am not a virgin.”
He waved his hand off and said, “I thought you were going to say that you have AIDS.”

I laughed and pulled him close and kissed him.
And we did it. I had sex with him after three and half months of our marriage. Let me scratch that, I made love to my husband after three and half months of our marriage and sure enough, he was straight.

I woke up the next day and looked at him sleeping peacefully beside me. I was sure of one thing like never before.

I took out my diary and turned to the page where I wrote with a blue ink ‘I married a stranger’. I picked the black pen and wrote, ‘and I fell in love with him’ because I really had fallen deeply in love with him. I smiled and decided to keep a promise I made to him. I was going to write, I was always sure of that but what I didn’t know was what I was going to write about. Now I did. I was going to write about us.

Sonnets of self love

Your voice is like the strings on my guitar
When it goes wrong, I can just turn them right.

Unattractive, pale and skinny in the green maxi dress
But there is a self that grows underneath the warm skin
Drinking the elixir of her life, that is love!

Unlike you

May be you got tired of the smell of my sweat drops,
my red dotted underwear,
my sagging breasts...

May be you thought I was just so beautiful, soothing, soft, silky and fragrant.

May be you were betrayed by my looks.

May be you thought I was the most comfortable pillow you ever had...

May be you couldn't accept the truth in you and me..

But now did you realise I was just some flesh a bit unlike you, but breathing through the same holes ??

Had your eyes stopped seeing my aura ??

So may be you feel weird
feel sick about me
think I act abnormal.

So if you want to leave me,
You are free to do so..

But let me live the woman in me..
With those unchangeable pimple marks,
Those dirty nail polish patches,
The feable self,
And this aching heart.

പേര് തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല

#1
ചില ദിവസങ്ങള്‍ അങ്ങനെയാണ്. ഉറക്കം വരാറെ ഇല്ല. സിനിമ കണ്ടാലും, പാട്ട് കേട്ടാലും ഒന്നും ഉറക്കം വരില്ല. അപ്പൊ new generation helpdesk ഉണ്ടല്ലോ. facebook, വേറെ വഴിയില്ല..ഓണ്‍ലൈനില്‍ തപ്പും, അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ സംസാരിക്കാനെന്നു ..പാതിരാത്രി എനിക്കുറക്കമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കണം എന്നില്ലല്ലോ...ഒരാളും ഉണ്ടാവില്ല..വെറുതെ ഓര്‍ത്തു, ദീപു എഡിറ്റ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലോ, ഒന്ന് ശല്യപ്പെടുത്തി നോക്കാം ന്നു...

“ദീപു...”

“ya”...

പ്രതീക്ഷിച്ച ഉത്തരം തന്നെയാ..

“ജോലിയാ??”

“ഉം”

“യാത്ര ചെയ്യാന്‍ തോന്നുന്നു ..”

“നിന്‍റെ നാടല്ലെ ഏറ്റവും നല്ല സ്ഥലം ?“

“അത് വേണ്ട, ഇവിടെ “

“ബീച് ??”

“വേണ്ട , ബോട്ടില്‍ പോകണമെന്നുണ്ട്”

“കുട്ടീ, നീ ഇതുവരെ ബോട്ടില്‍ യാത്ര ചെയ്തിട്ടില്ലേ  ??”

“അങ്ങനെ ശെരിക്കും പോയിട്ടില്ല, ഇപോ ആസ്വദിക്കാനായി പോണമെന്നുണ്ട്‌.”

“അടുത്ത തവണ കാണുമ്പോ തീര്‍ച്ചയായും പോകാം .

                  എന്‍റെ ഉത്തരം തീര്‍ച്ചയായും ഒരു smily ആണ്. ആ ആഗ്രഹത്തോടെ ഉറങ്ങി. ഇന്ന് വെറുതെ ടൌണിലേക്കിറങ്ങിയതാ..എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയില്ല..എന്തായാലും റൂമില്‍ ഇരിക്കാന്‍ വയ്യ...അങ്ങനെ വെറുതെ അവന്‍റെ ഓഫീസില്‍ പോയിരുന്നു...മൊബൈലിലെ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കട്ട്‌ ആയിരുന്നു..പണി ഇല്ലാത്തവര്‍ക്ക്, ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കൂടി ഇല്ലെങ്കില്‍, പിന്നെ വല്ല്യ കഷ്ടപ്പാടാ..പേഴ്സ് ലേക്ക് നോക്കുമ്പോ നോട്ടുകള്‍ തീരെ കുറവാ..എന്തായാലും സാരമില്ല, ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ഇല്ലാതെ വയ്യ...199 രൂപ അപ്പോഴെക്കും തീര്‍ന്നു..ചില്ലറ കിട്ട്യപ്പോ വഴി ചോദിച്ച ചേട്ടന്‍റെ കടയിലെ സര്‍ബത്ത് മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു... ഈ സര്‍ബത്ത് എങ്ങനെയാണാവോ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ?? നാരങ്ങയുടെയും രുചിയല്ല, പഞ്ചസാരയുടെയും രുചിയല്ല, വേറെ എന്തോ ഒരു രുചി...എന്തായാലും അതിനു നല്ല രുചിയാ..

ആ രസികന്‍ സര്‍ബത്തും കുടിച്ച് പൊരി വെയിലത്ത് എന്‍റെ പുത്തന്‍ കുടയും ചൂടി നടന്നു, മെല്ലെ അന്നനട...മനസ്സില്‍ ചെറിയ സങ്കടമുണ്ട്, ഒരു പണിയും ഇല്ലല്ലോ കര്‍ത്താവേ...ആ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌ കടന്നപ്പോ വെറുതെ ഓര്‍ത്തു, കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോ അവിടെ നിന്ന പിള്ളേരെല്ലാം കൂടെ എന്നെ പിടിച്ചു റാഗ് ചെയ്തതല്ലേ...എല്ലാം ഡിഗ്രി ചെര്‍ക്കന്മാരാ, എന്നിട്ട് ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു നാല് വര്‍ഷമായ എന്നെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി കൊറേ ചോദ്യങ്ങള്...ഈ പെണ്പിള്ളേര്‍ക്ക് ആണ്പിള്ളേരുടെ മുന്നില്‍ ചെല്ലുമ്പം ചുമ്മാ ഒരു ടെന്‍ഷന്‍ വരും..അതിപ്പോ എന്തിനാന്നു ചോദിച്ചാ എനിക്കറീല്ല..പന്നെ അസിസ്റ്റന്റ്‌ ഡയറക്ടര്‍ , സിനിമയന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു, രക്ഷപ്പെട്ടു..ഞാനോര്‍ത്തു അവന്മാര് ഫാന്‍ ക്ലബ്‌ ഒണ്ടാക്കി ന്നു..അതൊക്കെ ഓര്‍ത്തിങ്ങനെ നടക്കുമ്പോഴാ പൊറകീന്നോരുത്തന്‍ ചേച്ചീ ന്നു ഒരു വിളി...നോക്ക്യപ്പം അന്ന് കണ്ടതില്‍ ഒരാള്‍..അവനെന്നെ ഓര്‍ത്തതോര്‍ത്ത് ഒരു മിനിറ്റ് ഞാന്‍ വായും പൊളിച്ചു നിന്നു..പിന്നെ അസിസ്റ്റന്റ്‌ ഡയറക്ടര്‍ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ബില്‍ഡ് അപ്പ്‌ കൊടുത്തതല്ലേ, പെട്ടെന്ന് നേരെ ആയി...

#2

“ചേച്ചീ, ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ...?"

“ആ പിന്നെ..ഫുള്‍ ടൈം ഈ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ തന്നെ ഇരിപ്പാണോടാ ?”

“ഞാന്‍ ഈ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്നെന്നെ ഉള്ളു, footballerആ...”

   

     (അവനെന്നെക്കാളും വയസ്സ് കുറവാണെങ്കിലും height കൂടുതലാ. അവനതു പറഞ്ഞപ്പോ വലത്തേ കൈ പോക്കറ്റില്‍ വെച്ച് ഇടത്തെ കൈ കൊണ്ട് മുടിയൊക്കെ “തഴുകി” എന്‍റെ മുഖത്തിന്‍റെ opposite സൈഡിലേക്ക്നോക്കി....)

overlap : “ആണോ!!! പേരെന്താന്നാ പറഞ്ഞെ?”

   (abcd..എന്തോ ഒന്ന്..ഞാന്‍ മറന്നു..അല്ലേലും നമുക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്തവരുടെ പേര് നമ്മള്‍ ഓര്‍ത്തു വെക്കാറില്ലല്ലോ.)

“എന്തായി സിനിമയൊക്കെ വല്ലോം നടക്കോ ??”

(ടിംഗ്)   :o  (ഈ bgm ഒന്ന് ഓര്‍ത്തു വെച്ചേക്കണേ )

അത് വേണ്ടാര്‍ന്നു. L L L

“പിന്നെ ..ഞാനിപ്പോ ഒരു പ്രോജെക്ടിലാണ്..വൈകാതെ സ്വന്തം പ്രൊജക്റ്റ്‌ തൊടങ്ങും” ... (എന്‍റെ കര്‍ത്താവേ, ഇനീം നീ എന്നെകൊണ്ട് നൊണ പറയിപ്പിക്കല്ലേ )

“ഞാനൊക്കെ ഇവിടെ തന്നെ കാണും, എന്തേലും ആവശ്യം ഉണ്ടേല്‍ പറഞ്ഞാ മതി...”

(ടിംഗ്)

ഒരു അസിസ്റ്റന്റ്‌ ഡയറക്ടര്‍ക്ക് ഇത്ര വിലയോ ...ചുമ്മാ ഒരു സിനിമേല്‍ അഭിനയിക്കാര്‍ന്നു..എന്നാ പിന്നെ ആള്‍ക്കാര് സഹായം ചെയ്തു കൊന്നേനെ..

എന്തായാലും അവനോട് ബൈ പറഞ്ഞുനടന്നു.ഓഫീസില്‍ പിന്നെയും വെറുതെ ഇരുന്നപോഴേക്കും നെറ്റ് ആക്റ്റീവ് ആയി.എല്ലാര്ക്കും ചുമ്മാ മെസ്സേജ്, എവിടെയാ??

അപ്പോ ഒരാള്‍ടെ reply..

"നീ free ആണേല്‍ പാലാരിവട്ടം വാ..കാണാം"

ടോപ്പിക്ക് സിനിമ ആയാല്‍ പിന്നെ സംസാരം നിര്‍ത്താന്‍ തോന്നില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന സംസാരിക്കുന്ന എല്ലാരോടും വാരി വലിച്ചു friendly ആകുന്ന ഞാന്‍, ഇവരുടെ കൂടെയും ഒരു സിനിമ ചെയ്യുന്നതിനെ കുറിച്ച് സംസാരം തുടങ്ങിയിട്ട് നാള്‍ കുറെ ആയതാ..തേടിയ വള്ളി കാലില്‍ ചുറ്റി എന്നും വിചാരിച്ച് ഓഫീസിന്നു ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോ ദേ പുള്ളി calling..

“എടീ ,നീ ബോട്ടില്‍ പോയിട്ടുണ്ടോ..നമുക്ക് ഫോര്‍ട്ട്‌ കൊച്ചി പോയാലോ..?”

മനസ്സില്‍ പൊട്ടി ഒരു മഞ്ഞ ലഡ്ഡു J

“ പോകാം..” :D

അങ്ങനെ ആ വെള്ള ksrtc ബസില്‍ ഞങ്ങള്‍ പോയി. ഇറങ്ങിയത് ജെട്ടിയില്‍.

സമയം 5.50 pm

ക്യൂ നിന്നു..സ്ത്രീകളുടെ ക്യൂ ചെറുതായതിനാല്‍ ഞാനാ നിന്നത്.

മുന്നില്‍ റോസ് നിറമുള്ള ചുരിദാറിട്ട് ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നിപ്പുണ്ട്.അവളെന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി...ദേവ്യേ....എന്തൊരു ഭംഗി. ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണുന്നില്ല. അല്ലേലും ഈ പെണ്പിള്ളേരെ കാണാന്‍ ഒടുക്കത്തെ ഭംഗിയാ. ഭംഗിയില്ലാത്ത പെണ്പിള്ളേരെ കാണാനും എന്തോ ഒരു ഭംഗിയുണ്ട്. കണ്ട ഉടനെ ഞങ്ങക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കും മനസില്‍ പിന്നെയും പൊട്ടി ഒരു മഞ്ഞ ലഡ്ഡു...( കുട്ടി , കുട്ടിയെ കണ്ടാല്‍ ഞങ്ങള്‍ടെ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ അതെ മുഖച്ഛായ... :D ...ഷോര്‍ട്ട് ഫില്മില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടോ? )

കുന്തം

അവള്‍ടെ ബോയ്ഫ്രെണ്ട് കൂടെ ഉണ്ട്..അവര് കിട്ടിയ കുറച്ചു സമയം സൊള്ളാന്‍ വന്നതാ..അപ്പോ ഞാന്‍ ഇടയില്‍ കേറി സൂചി കുത്തുന്നത് ശെരിയാണോ ?

ചോദിച്ചില്ല.

ടിക്കറ്റ്‌നു നാല് രൂപ ..ദൈവമേ...ഇത്രയും ചെലവ് കുറഞ്ഞ ഗതാകതരീതിയോ ?

(ഞങ്ങള്‍ടെ നാട്ടില്‍ വെള്ളം പോങ്ങാറുണ്ട്, മഴക്കാലത്ത്...കൊറേ ദിവസം പൊങ്ങി നിക്കും...ഒരു ബോട്ട് മേടിച്ചാലോ )

അങ്ങനെ അന്നയും റസൂലും കേറിയ കേരള സര്‍കാരിന്റെ ബോട്ടില്‍ ഞങ്ങളും കേറി...നോക്കിയപ്പോ ദെ ഇണക്കിളികള്‍ ഇരിക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ പുറകിലത്തെ സീറ്റിലാ...ഞാനവരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. 

                                  

                             തുടരും.....

                              

മാതൃഭൂമിയില്‍ നിന്നും

ഒന്നെഴുതണം എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട് കുറെ നാളായി...എന്തൊക്കെയോ കാരണങ്ങളല്ലാത്ത കാരണങ്ങളാല്‍ പറ്റിയില്ല...ഇന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ പോയപ്പോ മേശമേല്‍ ഒരു തുറന്നു വച്ച പുസ്തകം കണ്ടു. നോക്കിയപ്പോ മാതൃഭൂമിയുടെ 2013 ഓണപ്പതിപ്പ്. വെറുതെ മറിച്ചു..കണ്ടത് മുഴുവന്‍ അറിയാത്തതും കേട്ടിട്ടുള്ളതുമായ കുറെ മുഖങ്ങള്‍..ഇടയ്ക്ക് ഒരാള്‍, വലിയ മൂക്കും കണ്ണടയും വെച്ച് ഏതോ gateന്‍റെ അരികില്‍ നിക്കുന്നു. ഞാനെവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ഈ പടം. പേര് റഫീക്ക് അഹമ്മദ്. നമ്മള്‍ മൂളുന്ന ഓരോ ഈണതിന്റെയും വരികള്‍ക്ക് ഇപ്പൊ ഈ ഉപ്പയുടെ പേരെ പറയാനുണ്ടാവൂ...ഇടയ്ക്ക് ചില പാട്ട് കേള്‍ക്കുമ്പോ ഞാന് വിചാരിക്കാറുണ്ട്, ഇങ്ങേരിതൊക്കെ തലയുടെ ഇതു ഭാഗത്താണ് സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നെ ന്നു...

“വായു ഇങ്ങനെ കയറിയിറങ്ങിപ്പോവുന്ന ഒരു വെറും മാംസപിണ്ഡം മാത്രമാണ് എത്ര മഹാനായിരുന്നാലും നിങ്ങള്‍...”

എന്റമ്മേ.....ഒരു സത്യം

തല കുനിച്ചു പോകുന്ന ഒരു സത്യം

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഒന്ന് ചിന്തിക്കണം...എന്നും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു കിടന്നുറങ്ങി പിന്നെയും എഴുന്നെല്‍ക്കുനതിന്‍റെ സൂചി കറങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ... അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മളൊക്കെ വെറും യന്ത്രങ്ങളായിപ്പോകും...സമയം എന്ന Hitlerനെ ഭയക്കുന്ന, ആജ്ഞകള്‍ ശീലിച്ചു പോകുന്നവര്‍.

Phew !!

Everyday ends with the Moon rising above
and the Sun sinking down
Its like the unstoppable stupid teenage thoughts
Moving cars and speeding bikes
Stopping only at the RED signal

Seeing myself in my self mirror
Its as if I cannot stop myself from thinking
Love is motivating
Whoever the partner be
Books, pen, paper, rides, food or MEN.

Ignited still undeniable fact underlying
whispering repeatedly...
"Bangalore absolutely has no beaches".

സെയ്ദയുടെ സ്വപ്നം

എത്ര യാദൃശ്ചികമായാണ് ഞാന്‍ literatureന്‍റെ വഴിയിലേക്ക് വന്നത്. അതെ, സൂര്യനെ സ്നേഹിച്ച ഈ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് ഒരു fantacy ലോകം ഉണ്ട്. അവിടെ എന്‍റെ കൂടെ ഈ മനുഷ്യലോകത്തെ ആരും വേണ്ട. തീര്‍ത്തും ആരും. ദൈവം  എനിക്കായി മാത്രം തീര്‍ത്ത മാലാഖമാര്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ എന്നത്തേയും പോലെ മരീചികാനക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നിക്കുന്നുണ്ട്.

     ഇന്നിവിടെ ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ഒരു നിമിഷം Keatsനെയോ Shellyയെയോ പോലെ ഒരു Nightingaleഓ Skylarkഓ ആകാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്ങില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു. യുക്തി ഉണരുമ്പോള്‍ ഭൂമി നിഴല്മുഖം മാറ്റി മൂടുപടം ഉയര്‍ത്തി മാരനെ നോക്കുന്ന മൊഞ്ചുള്ള നാണക്കാരി പെണ്ണിനെ പോലെ തോന്നിക്കുന്നു.

പെട്ടെന്ന് ദൈവമേ !!!

Forlorn....

    ഈ വാക്ക് എന്തിനായിരുന്നു Keats???നിന്‍റെ കവിത ഞാനെന്തിനു മനസ്സില്‍ കുറിച്ചു? വനനീലിമയില്‍ ആ സുഖമുള്ള അന്ധകാരത്തില്‍ പറന്നു നടക്കുന്ന ആ പാട്ടുകാരി പക്ഷിയുമായ് എനിക്കും ഒരു നിമിഷം...ഒരേ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ചേരാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍...ആ കവിത ഒന്ന് തിരുത്താമോ  Keats എനിക്ക് വേണ്ടി ...?

   ഹോ! ലോകമേ ,

       നീ എത്ര വൃത്തിഹീനമായ ഒരു ചവറുകൂനയ്ക്ക് സമാനമാണ്. ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന നിന്‍റെ അടുക്കലേക്ക് വരാന്‍ കീടങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ...

നിന്നെക്കുറിച്ചോര്ക്കുമ്പോള്‍,

     ആ നടക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങളും ... ആ പറയാന്‍ കൊതിച്ച വിശേഷങ്ങളും ...ആ കേള്‍ക്കാന്‍ ചെവിയില്ലാത്ത രൂപങ്ങളും ...ആ വഞ്ചനയുടെ ശബ്ദങ്ങളും ...ആ അസംഭാവ്യമാകെണ്ടിയിരുന്ന തെറ്റുകളും ...കണ്ണീരിന്‍റെ സ്വാദിനെ ഹൃദയത്തിലെക്കരിചിറക്കിയ ആ പ്രണയവും ...പരാജിതയായി കുമ്പിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന, ചെവിയില്‍ വണ്ടുകള്‍ മൂളുന്ന, തലയില്‍ ഗോളങ്ങള്‍ തിരിയുന്ന ആ ചോദ്യചിഹ്നമായ “ഞാന്‍” എന്ന സത്വത്തെയും മാത്രം എനിക്കോര്‍മ്മ വരുന്നു.

    എങ്കിലും Frost,

ഞാന്‍ നിന്നെ ആത്മാര്‍ഥമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഇന്നിന്റെ ഞരമ്പുകളിലെ ചോരയുടെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവിക്കാന്‍ നിന്‍റെ വരികളിലൂടെയാണ്.. സത്യം !!!

But I have miles to go before I sleep,

And miles to go before I sleep..

സത്യമായും ഈ വരികള്‍ എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. യൌവനം തോടലും തീണ്ടലും തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് ആ കൌമാരത്തില്‍ എന്‍റെ fantacyയും ഈ ലോകവും ഒന്നായിരുന്നു. ആ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ എനിക്കാ വരികള്‍ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരുപാട് അപൂര്‍ണ്ണമായ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു. വാക്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നിനും പൂര്‍ണ്ണവിരാമം ചാര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒന്നും ചെയ്തു തീര്‍ക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. (വീണ്ടും തല താഴോട്ട്).

സൂര്യനെ, നിന്‍റെ മാത്രം സൂര്യനെ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന ഭീകരരൂപങ്ങളെ കണ്ടതോര്‍ക്കുന്നില്ലേ സെയ്ദാ...നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊരുതാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണോ ?മുള്ളുള്ള ചാട്ടവാറുകള്‍ എല്ലുകള്‍ തുളച്ചു കയറുമ്പോള്‍ വേദന കൊണ്ട് നീ നിലവിളിക്കുമോ..പരാജയപ്പെട്ടു പോകുമോ..??

ഭയക്കണം കുഞ്ഞേ...

എല്ലാത്തിനെയും

എല്ലാവരെയും...

ലോകമേ, വിട !!! നിന്നെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.

മൂക്കിന്മേൽ വച്ച വിരലിന്റെ ചില

ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി എന്തൊക്കെയോ വേഷങ്ങളാടുന്ന വിഡ്ഡികൾ നാം...
അരങ്ങു നിറയുന്നു ദിനവും
നിന്നെ കണ്ടു ചിരിക്കുന്ന ഞാനും എന്നെ കണ്ടു ചിരിക്കുന്ന നീയും
സ്വയം മറന്നു പോകുന്നത്‌
ഈ പരിവേഷങ്ങളിലകന്നു പോകുന്ന
സമയത്തിന്റെ നിലയ്കാത്ത വലംവയ്പ്‌.

Disqualified

It is ridiculous to accept the fact that even at the most serious moments of life, you can still be immature. Fucked and then crying at the very end.
Fool,
You should have thought before.

Helplessness

If I was a tree, 

I would stretch my branches and wither out my leaves to show that I am crying

I would bloom my little white flowers and spread my fragrance to show I am happy

Now that I am only a woman,

sans branches, leaves nor flowers

I can only lay on this bed, hold my pillow close to mouth and let out these silent tears.

Love is to know that I am losing everything if I'll be with you, but I ll still be...
Love is to know that tommorrow I'll be a tissue flushed in the commod, but I ll still hold on...
Love is to know that I will melt like butter though I imagined myself to be a dead rock...

I start to dislike the smell of your sweat

We both were born under the same sky

Maria, she is just the way I am...she said a lot of things I hesitated to say,forgot to remember...Each time we meet, she makes me feel so comfortable to be holding her closer again..I had always wondered if I would ever find a person with whom I am the way I am...from one to two, it always proves wrong...but here i am, with the crowd or all alone, to be so peacefully smiling...again peacefully smiling....its just to be with you...

അവന്‍ എന്നില്‍ നിന്നും ഇത്ര അകന്നിരിക്കുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ അവനോട എത്ര അടുത്തിരിക്കുന്നു ...

സിനിമ എന്ന 3 അക്ഷരങ്ങളോടുള്ള പ്രണയം എപ്പോഴാണ് രക്തത്തില്‍ പതിഞ്ഞത് എന്ന് കൃത്യമായി ഓര്‍മയില്ല...എന്തായാലും സിനിമ കണ്ടല്ല പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയത് . അജ്ഞാതമായ ഒരു GENE എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ...ഒരു സ്ഥിരതയും ഇല്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യ ജന്മമാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതില്‍ വളരെ അധികം സന്തുഷ്ടയാണ്. പോകുന്നത് എങ്ങോട്ടാണ് എന്നതിന് വ്യക്തമായ ഉത്തരങ്ങള്‍ ഇല്ല. സ്വര്‍ഗസ്ഥനായ പിതാവ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത കാനാന്‍ ദേശത്തെക്ക് ഇസ്രേല്‍ ജനം പ്രതീക്ഷയോടെ നടന്നത് പോലെ നോക്കെത്താ ദൂരത്തേക്കു തന്നെയാണ് ഈ നടപ്പും ..

പകുതിയില്‍ നിര്‍ത്തി തിരിച്ചു പോകില്ല . എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും..